دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 9 1 2019 04 21 Grammatical Metaphor in Translation: The Analysis Of The Two Translations of The Novel “Lord Of The Flies” By Hamid Rafiei and Mozhgan Mansouri استعار‌ه‌ی دستوری در ترجمه: بررسی دو ترجمه از رمان «سالار مگس‌ها»، توسط حمید رفیعی و مژگان منصوری 71 98 70888 10.22059/jflr.2018.243682.411 FA حسین رضویان گروه زبانشناسی- دانشگاه سمنان محسن طاهری کارشناسی ارشد زبانشناختی Journal Article 2017 10 14 One of the concepts in Halliday,s Systematic Functional Grammar, is Grammatical MetaphorThe aim of this research is the analysis of grammatical metaphor in translation. Therefore, the outstanding novel “Lord Of The Flies”, by William Golding in English, and its two Persian translations by “Mozhgan Mansouri” and “Hamid Rafiei”have been chosen, studied, analyzed then compared together.Firstlyall the grammatical metaphors in the first three chapters of these three works, have been extracted and classified, then compared together. The results show that the rate of using the different kinds of grammatical metaphors in the main text of the novel “Lord Of The Flies” is %16.67 of the whole novel, which is less than its two Persian translations by Mansouri %20.36, and Rafiei %27.27. Also, the rate of using the different kinds of grammatical metaphors in Mansouri,s, is less than that of Rafiei,s, and this shows the grammatical metaphors in the main text of the novel are somewhat changed in translation. یکی از مفاهیم مطرح در دستور نقش‌گرای نظام‌مند هلیدی، استعاره‌ی دستوری است. هدف از ارائه‌ی این مقاله، بررسی استعاره‌ی دستوری در ترجمه است. بدین منظور رمان «سالار مگس‌ها» اثر ویلیام گلدینگ به زبان انگلیسی، و دو ترجمه‌ی فارسی آن توسط مژگان منصوری و حمید رفیعی برای نمونه انتخاب، بررسیتجزیه و تحلیل و سپس مقایسه شده اند. ابتدا تمامی استعاره‌های دستوری موجود در سه فصل اول این سه اثر، استخراج و دسته‌بندی وسپس مقایسه شده‌اند. نتایج بدست آمده حاکی ازآن است که میزان استفاده از انواع استعاره‌ی دستوری در متن اصلی رمان «سالار مگس‌ها» 67/16% کل رمان بوده، کهاین میزان نسبت به دوترجمه‌ی آن توسط منصوری بامیزان 36/20% نسبت به کل و رفیعی با 27/27% نسبت به کل، کمتر بوده است. همچنین میزان بکارگیری انواع استعاره‌ی دستوری درترجمه‌ی منصوری نسبت به ترجمه‌ی رفیعی کمتر بوده است واین بدان معناست که استعاره‌های دستوری درمتن اصلی رمان درترجمه دستخوش تغییر می‌شوند. بنابراین مقاله باارائه‌ی شواهد کافی ازقیاس متن اصلی رمان باترجمه‌ها تلاش داردتااین تغییرات رانمایان سازدومیزان اختلاف آنهارادر کاربرداین مقوله‌ی زبانی نشان دهد. https://jflr.ut.ac.ir/article_70888_289ea1a95e11de92fdc122491c6f0d12.pdf