دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 5 1 2015 03 21 A new outlook on Tense-Aspect morphology in an L2 - the Aspectual Semantic Transfer Hypothesis نگاهی نو به ساختِ نمود و زمان فعل در زبان دوم ؛ انگاره جابجایی معنایی نمودی 151 182 62516 10.22059/jflr.2015.62516 FA تیوشا احمدی عضو هیات علمی الکس هاوزن ریس دانشکده علوم انسانی- دانشگاه بروکسل Journal Article 2017 01 30 This paper reports on a study conducted in the framework of the Aspect Hypothesis (Andersen & Shirai, 1996; Bardovi-Harlig, 2000; Salaberry& Comajoan, 2013), which holds that the use and development of tense-aspect morphology in second language acquisition is steered by the inherent lexical aspectual semantics of verbs . After a survey of interacting factors and methodological challenges in research on the Aspect Hypothesis, we present another factor that impinges on the acquisition and use of tense-aspect morphology in L2, namely the projection of the lexical semantics of the learner’s L1 on to the verb lexemes in the L2. The Aspectual Semantics Transfer Hypothesis holds that L2 learners are also guided by the specific aspectual semantics of verb predicates in their L1. We will show that different studies on the Aspect Hypothesis have different accounts of the inherent aspects of specific predicates depending on the L1 of both the L2 Learners and the analyst. Finally, we compare two procedures of coding for the inherent aspect against the predictions of Aspect Hypothesis. مقالۀ حاضر به گزارش پژوهشی می‌پردازد که در چارچوب انگارۀ نمود (اندرسن و شیرای 1996؛ باردووی-هارلیگ 2000؛ سالابری و هاوزن 2013) سامان یافته است. انگاره‌ای که کاربست و یادگیری ساختِ زمان-نمود فعل‌ها را در حین فراگیری زبان دوم، تابع معنای سرشتی نمود واژگانیِ بُن‌واژهای فعل می‌داند. عامل مهم دیگری که در کاربست و فراگیری ساخت زمان-نمود فعل‌ها در زبان دوم مؤثر است عبارت است از جابه‌جایی بار معنایی واژگان در زبان اولِ زبان‌آموز به بُن‌واژهای فعل در زبان دوم. انگارۀ انتقال معنایی نمودی، تأکید دارد که فراگیران ِ زبان دوم، تحت تأثیر معنای نمودی گزاره‌های فعلی در زبان اول خود به فراگیری زبان دوم می‌پردازند. در این پژوهش نشان داده‌ایم که بر پایۀ انگارۀ انتقال معنایی نمودی، نمود سرشتی برخی فعل‌ها، بسته به اینکه زبان اول زبان‌آموز و تحلیلگر چه باشد، در بررسی‌های گوناگون، متفاوت طبقه‌بندی شده‌اند. سپس با مقایسۀ دو شیوۀ شناسه‌گذاری نمود سرشتی فعل‌ها در داده‌های نوشتاری و گفتاری زبان‌آموزان به بررسی اعتبار پیش‌بینی‌های انگارۀ نمود پرداخته شده است. https://jflr.ut.ac.ir/article_62516_bd4c5a6357dd7098e3aee7899f1a26bc.pdf