دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 2 2 2012 09 22 The Ugly Euphemisms حسن تعابیر ناپسند 171 187 50924 10.22059/jflr.2012.50924 FA سجاد موسوی کارشناس ارشد زبان شناسی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران ابراهیم بدخشان استادیار زبانشناسی همگانی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه کردستان، ایران Journal Article 2013 04 30 <span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: FA; mso-no-proof: yes; mso-bidi-font-family: 'Traditional Arabic';">In this paper, by analyzing some data from Persian and<br />English, it is shown thatpragmatically there are two main kinds of euphemisms.<br />The first (common euphemisms) are used to be polite and not to hurt other's<br />feelings on several subjects like sexual relations, death, birth, body parts,<br />disability, mental illness, intelligence and insults. On the other hand,<br />language users by substituting the first kind of euphemisms for unpleasant<br />words, try to preserve their own and addressee's social face. But the second,<br />i.e., ugly euphemisms, are used to hide political and economic scandals,<br />disguise the truth, and guide public thoughts when speaking about social issues<br />and events. It is at this point, when speakers and writers seek not so much to<br />avoid offense as to deceive that we pass into the universe of dishonest<br />euphemisms.</span> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-family: 'Traditional Arabic','serif'; font-size: 10pt; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: FA; mso-no-proof: yes;">در این مقاله با بررسی شواهد مختلفی از زبان‌های فارسی و<br />انگلیسی، نشان داده خواهد شد که حسن تعابیر، به لحاظ کاربردشناختی، دو گونة جدا از<br />یکدیگرند: حسن تعابیر نوع اول (حسن تعابیر رایج) برای نشان دادن نزاکت اجتماعی و<br />جلوگیری از خدشه‌دار شدن احساسات افراد جامعه دربارة موضوعات مختلف؛ مانند مسائل<br />جنسی، مرگ، تولد، اعضای بدن، ناتوانی‌های جسمی، بیماری‌های روانی، هوش و ناسزاها<br />به کار می‌روند. از طرف دیگر، کاربران زبان به وسیلة جایگزین کردن عبارات و واژه‌های<br />حسن تعبیری نوع اول به جای عبارات و واژه‌های ناخوشایند، سعی در حفظ وجهة اجتماعی<br />خود و مخاطبان دارند. اما نوع دوم حسن تعابیر (حسن تعابیر ناپسند)، ترفندی است<br />برای پنهان کردن رسوایی‌های سیاسی و اقتصادی، پوشاندن حقیقت، و فریب و کنترل افکار<br />عمومی به هنگام صحبت دربارة موضوعات و رویدادهای اجتماعی. در واقع، در این نقطه<br />است که گویندگان و نویسندگان از حسن تعبیر، نه در جهت پرهیز از کاربرد واژه‌های<br />آزار دهنده، بلکه برای فریب افکار عمومی استفاده می‌کنند و این همان جایی است که<br />ما را وارد گسترة حسن تعابیر «غیرصادقانه» می‌کند.</span> https://jflr.ut.ac.ir/article_50924_837d44d35c9f0aa34d52bfd6b5c64a59.pdf