دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 16 1 2026 03 21 A Study of the English Translation of Women Related Statements in Nahj al-balaghah: With an Emphasis on Reproach بررسی ترجمه انگلیسی گزاره‌های ناظر به زنان در نهج‌البلاغه با محوریت مذمت 87 107 106898 10.22059/jflr.2026.403978.1255 FA لیلا نیک نسب گروه زبانهای خارجی، دانشکده علوم انسانی و هنر، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران انسیه عسگری گروه زبانهای خارجی، دانشکده علوم انسانی و هنر، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران امیره نیک نام پیرزاده گروه زبانهای خارجی، دانشکده علوم انسانی و هنر، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران Journal Article 2025 10 16 <strong>Objective</strong>: In <em>Nahj al-balaghah</em>, we sometimes encounter expressions that are considered reproachful or may appear reproachful on the surface, but based on existing commentaries and interpretations, other implications may be embedded within them, or they may serve a function different from what might initially come to mind. This research, conducted using a qualitative-descriptive method from the perspective of translation studies, seeks to examine the strategies adopted by two English translators for reproachful expressions. <strong>Method</strong>: The theoretical framework is that of Warren, concerning the translation of "euphemistic"language. To this end, the reproachful figurative expressions concerning women in <em>Nahj al-balaghah</em> were extracted and their two English translations were analyzed.<br /><strong>Results:</strong> The results show that, overall, these two translations employed three methods: direct translation, modification, and explanatory translation. Consequently, the literal translation strategy was the most frequent. This was followed by particularization, extension of meaning, and reversal, which are among euphemistic techniques, as the next most frequent strategies. The remaining strategies did not have a noteworthy frequency. <strong>Conclusion:</strong> The results indicate that in some cases, direct translation may lead to misunderstanding of the intended concepts, but with regard to the modification and explanatory strategies—which rank next in frequency—due to the use of euphemistic techniques such as particularization, the intended meaning was likely conveyed more effectively. <strong>هدف:</strong> در نهج‌البلاغه گاه با عباراتی روبه‌رو می‌شویم که نکوهش به شمار می‌روند و یا ممکن است ظاهری نکوهش‌آمیز داشته باشند اما با توجه به شرح و تفاسیر موجود، ممکن است اشاراتی دیگر در بطن آن نهفته یا کاربردی متفاوت از آنچه به ذهن می‌رسد، برای آن‌ها تعریف شود. این پژوهش که به شیوه کیفی‌-‌توصیفی‌ و از دیدگاه مطالعات ترجمه انجام می‌شود، می‌کوشد راهکارهای اتخاذ‌شده از سوی دو مترجم انگلیسی برای عبارات نکوهش‌آمیز را بررسی کند.<br /><strong>روش تحقیق:</strong> چهارچوب نظری مورد بحث مربوط به وارن می‌باشد که در‌خصوص ترجمه «به‌گویانه» یا «آمیخته با حسن‌تعبیر[1]» ارائه داده است. بدین منظور، عبارات کنایی نکوهش‌آمیز نهج‌البلاغه در خصوص زنان استخراج و دو ترجمه انگلیسی آنها تحلیل گردید.<br /><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان می‌دهد که در مجموع، در این دو ترجمه از سه روش ترجمه مستقیم، تعدیلی و توضیحی استفاده شده و در‌نتیجه، راهکار ترجمه تحت‌اللفظی فراوانی بیشتری داشته است. بعد از آن راهکار تصریح، گسترش معنایی و رد خلف ‌که از تکنیک‌های به‌گویانه هستند بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده‌اند. بقیه راهکارها فراوانی درخور توجه نداشته‌اند.<br /><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج نشان داد که در بعضی موارد، ممکن است ترجمه مستقیم باعث سوء‌برداشت از مفاهیم موجود شود ولی در‌خصوص راهکار تعدیلی و توضیحی که در مرتبه بعدی فراوانی قرار دارند به‌دلیل استفاده از راهکارهای به‌گویانه، مانند تصریح، احتمالاً مفهوم مورد نظر بهتر منتقل می‌شود. https://jflr.ut.ac.ir/article_106898_a47ef7ed75bb58dc15ec2b425d006e50.pdf