دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 16 1 2026 03 21 Analysis of Cultural Teaching Approaches in Japanese Language Textbooks and Exercises: A Case Study of the Beginner and Pre-Intermediate Levels (A1 and A2) of the Manabō Nihongo Series تحلیل رویکردهای آموزش فرهنگ در متون و تمرین‌های منابع آموزشی زبان ژاپنی: مطالعه موردی سطوح مقدماتی و پیش‌متوسطه (A1 وA2) مجموعه «مانابو نیهونگو» (بیایید زبان ژاپنی بیاموزیم) 23 42 106458 10.22059/jflr.2025.403682.1252 FA فرزانه مرادی گروه زبانها و ادبیات آسیای شرقی ، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 10 11 <strong>Objective</strong>: The present study was conducted to analyze the cultural content of the <em>“Manabō Nihongo”</em> textbook and to determine its effectiveness in fostering intercultural competence. <strong>Method</strong>: The theoretical framework combines Edward Hall’s cultural layers model—with an emphasis on the distinction between visible and hidden culture—and Byram’s model of intercultural competence, which includes five components: intercultural attitudes, knowledge, skills of interpreting and relating, skills of discovery and interaction, and critical cultural awareness. The research method focused on a qualitative content analysis of the textbook’s lessons. By examining the cultural content and instructional activities, the strengths and weaknesses of the book in developing intercultural skills were identified. <strong>Results</strong>: Findings revealed that the textbook performs well in presenting visible cultural knowledge, including customs, foods, and everyday situations. However, there is a notable gap in fostering the other components of intercultural competence. <strong>Conclusions</strong>: The main shortcomings include the lack of comparative cultural exercises, the absence of interactive activities such as role-playing and real-life simulations, and insufficient attention to cultivating curiosity and openness toward other cultures. Moreover, even when the book addresses deep cultural concepts—such as honorific and humble speech or indirect expressions of inconvenience—it remains largely grammar-focused and descriptive, avoiding deeper exploration of underlying cultural values and meanings. Overall, the book’s approach is primarily informational and descriptive, lacking a purposeful framework for transforming cultural information into intercultural competence. The findings indicate that revising the design of instructional activities—emphasizing active interaction, cultural comparison, and the enhancement of critical thinking—is essential for improving cultural education and developing intercultural skills. <strong>هدف</strong>: پژوهش حاضر به‌منظور تحلیل محتوای فرهنگی کتاب آموزشی «مانابو نیهونگو» (بیایید زبان ژاپنی بیاموزیم)و تعیین میزان اثربخشی آن در پرورش شایستگی میان‌فرهنگی انجام شده است. <strong>روش تحقیق</strong>: چهارچوب نظری پژوهش تلفیقی از مدل لایه‌های فرهنگی ادوارد هال، با تأکید بر تفاوت میان فرهنگ آشکار و پنهان، و مدل شایستگی میان‌فرهنگی بایرم، شامل پنج مؤلفه نگرش میان­فرهنگی، دانش، مهارت­های تفسیر و ارتباط، مهارت­های کشف و تعامل، آگاهی فرهنگی انتقادی، است. روش تحقیق بر تحلیل محتوای کیفی دروس کتاب متمرکز بوده و با بررسی محتوای فرهنگی و فعالیت‌های آموزشی، نقاط قوت و ضعف کتاب در پرورش مهارت‌های میان‌فرهنگی آشکار گردید. <strong>یافته­ها</strong>: یافته‌های پژوهش نشان ‌داد که کتاب در ارائه دانش فرهنگی آشکار، شامل آداب و رسوم، غذاها و موقعیت‌های روزمره، عملکرد موفقی دارد اما، در پرورش سایر مؤلفه‌های شایستگی میان‌فرهنگی شکاف قابل ‌توجهی مشاهده می‌شود. <strong>نتیجه­گیری</strong>: فقدان تمرین‌های مقایسه‌ای میان فرهنگ‌ها، غیاب فعالیت‌های تعاملی مانند نقش‌آفرینی و شبیه‌سازی موقعیت‌های واقعی، و کم‌توجهی به تقویت نگرش‌های کنجکاوی و گشودگی فرهنگی کاستی‌های اصلی به شمار می‌روند. همچنین، حتی در مواجهه با مفاهیم فرهنگی عمیق، مانند بیان محترمانه و فروتنانه یا ساختارهای مجهول بیان مزاحمت، کتاب عمدتاً به شکل دستورمحور و توصیفی عمل کرده و از کاوش در ارزش‌ها و معناهای پنهان فرهنگی صرف‌نظر می‌کند. به­طور کلی، رویکرد کتاب عمدتاً اطلاعاتی توصیفی است و فاقد چهارچوب هدفمند برای تبدیل اطلاعات فرهنگی به شایستگی میان‌فرهنگی می‌باشد. یافته‌ها نشان ‌داد بازنگری در طراحی فعالیت‌های آموزشی، با تأکید بر تعامل فعال، مقایسه فرهنگی و تقویت تفکر انتقادی، برای ارتقای آموزش فرهنگ و پرورش مهارت‌های میان‌فرهنگی ضروری است. https://jflr.ut.ac.ir/article_106458_3b5309407e81157f66fbebbd7014891d.pdf