دانشگاه تهران پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی 2588-4123 16 1 2026 03 21 The Effect of Digital Storytelling via the Stop Motion Studio Application on the Speaking Proficiency of EFL Elementary Learners تأثیر داستان‌گویی دیجیتال با استفاده از نرم‌افزار استاپ موشن استودیو بر مهارت گفتاری زبان‌آموزان انگلیسی 1 21 106453 10.22059/jflr.2026.403451.1249 FA سمیه فتحعلی گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران سرور قربانیان گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران Journal Article 2025 10 01 <strong>Objective</strong>: With growing interest in the use of educational technology to enhance language learning based on Vygotsky’ s sociocultural frameworks, this study examined the effect of digital storytelling through the use of Stop Motion Studio application on the development of Iranian language learners' speaking skills at the elementary level.<br /><strong>Method</strong>: This study was conducted with a pretest-posttest design with a control group. Forty female language learners aged 12-15 years, selected based on a placement test, were randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received their instruction through digital stories produced using Stop Motion Studio, while the control group received the same educational content and storytelling assignments without the use of technology. Speaking proficiency was assessed using two parallel versions of the Cambridge A2 Flyers speaking test, and participants’ performance was measured based on fluency, accuracy, vocabulary range, engagement, and coherence. Data were analyzed using descriptive statistics and analysis of covariance.<br /><strong>Results</strong>: The results showed that after controlling for pretest scores, the educational intervention had a significant effect on posttest speech scores, F (1, 37) = 32.02, p < .001, η² = .464, indicating a high effect coefficient. The findings suggest that digital storytelling through stop-motion studio can effectively improve language learners’ speaking proficiency through gradual support and collaborative meaning-making.<br /><strong>Conclusions: </strong>This study suggests that language teachers should integrate structured digital storytelling tasks into speech instruction to enhance learners’ motivation and communicative development. با توجه به افزایش علاقه‌مندی به کاربردهای مبتنی بر چهارچوب‌های اجتماعی فرهنگی ویگوتسکی در بهره‌گیری از فناوری‌های آموزشی برای ارتقای یادگیری زبان، این پژوهش به بررسی تأثیر داستان‌گویی دیجیتال ازطریق کاربرد نرم‌افزار استاپ موشن استودیو بر پیشرفت مهارت گفتاری زبان‌آموزان ایرانی در سطح ابتدایی پرداخت. این مطالعه با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل اجرا شد. چهل زبان‌آموز دختر ۱۵–۱۲ ساله که براساس یک آزمون تعیین سطح انتخاب شده بودند، به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش آموزش خود را ازطریق داستان‌های دیجیتال تولیدشده با استفاده از استاپ موشن استودیو دریافت کرد، درحالی‌که گروه کنترل همان محتوای آموزشی و تکالیف داستان‌گویی را بدون بهره‌گیری از فناوری دریافت نمود. مهارت گفتاری با استفاده از دو نسخه موازی آزمون گفتاری A2 Flyers کمبریج ارزیابی شد و عملکرد شرکت‌کنندگان براساس روانی، دقت، دامنه واژگانی، تعامل، و انسجام سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، مداخله آموزشی تأثیر معناداری بر نمرات پس‌آزمون گفتار داشته است؛ F(1, 37) = 32.02, p < .001, η² = .464  که بیانگر ضریب تأثیر بالا است. یافته‌ها حاکی از آن است که داستان‌گویی دیجیتال ازطریق استاپ موشن استودیو می‌تواند با پشتیبانی تدریجی و معنا‌سازی مشارکتی به‌طور مؤثری کیفیت گفتار زبان‌آموزان را بهبود بخشد. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که مدرسان زبان، تکالیف ساختاریافته داستان‌گویی دیجیتال را در آموزش گفتار ادغام کنند تا انگیزه و توسعه ارتباطی فراگیران تقویت شود.  https://jflr.ut.ac.ir/article_106453_0abc1b9548a4ffbc47956599e4be61f7.pdf